فیودور داستایفسکی · ۱۸۶۴
در خاطرات هرکس چیزهایی هست که برای همگان برملا نمیکند مگر شاید برای دوستان. برخی دیگر را حتی برای دوستان هم برملا نمیکند و فقط برای خودش حفظ می‌کند ان هم در خفا. در نهایت دسته دیگری هم هست که حتی برای خودش هم می‌تواند برملا کند.
آدمی همیشه آن چیزی را انتخاب نمیکند که به سودش است؛ گاهی فقط می‌خواهد ثابت کند که آزاد است.
«من آدمی بیمارم... من آدمی کینه‌توزم. من آدمی ناخوشایندم.»
انسان می‌تواند هم‌زمان که دارد برای زندگی تلاش می‌کند، و می‌جنگد؛ به رفتن و گم گور شدن هم فکر کند.
جوانی خیلی جذاب و دل فریب است، اما به یک جو نمی‌ارزد، چرا نمی‌ارزد؟ چون ارزان به دست امده برای به دست اوردنش تجربه‌ای کسب نشده بگذار سختی بکشی ان وقت بزرگواری‌ات را میبینم.
اگاهی بیش از حد نوعی بیماری است!
سرنوشت کدام است همش چرت و پرت است